Öğretmen Diyarı

Yerin altının üstünden daha hareketli olduğu toprak,
Yaşamı taş kömürüne bağlı bir şehir,
Daracık caddelerde yaşam koşusu,
Dik yokuşlarda kümelenmiş evlerden oluşan sokaklar,
Merdivenler, merdivenler, merdivenler…
Dünya harikası denebilecek bir coğrafyada
Bunca eziyet, bunca keder…
Buna katlanma nedenimiz; kömür!

Biz sadece Zonguldak’ın coğrafi güzelliğine kıymadık, 
Kömür uğruna
Canlarımız gitti genç yaşta toprağa, 
Kömüre nefes vere vere ciğerimizden olduk, 
Kömür bize aş verdi, biz ona can adadık!

Ve kömür ocağına gidenlerin ardından her gün,
“acaba sağ gelebilecek mi” diye merakla bekleyen, 
eşler, çocuklar, ana-babalar…
İşte bir şehrin kaderinden bahsediyoruz;
Cumhuriyetin ilk çocuğu Zonguldak’ın kaderinden.

Yağmuru, sisi, yalnızlığı ve hüznüyle
Ağlayan bir gökyüzüdür Zonguldak…

Öyle bir ağlar ki gökyüzü,
Bütün caddeler soğuk,
Bütün binaların yüzü soluktur bu şehirde.

Madenlerin işletilmesine dair yeni tasarı gündemde, 
Kimileri bunun Zonguldak için bir şans olduğunu, özel işletmeler sayesinde istihdamın artacağını söylerken,
Ekseri çoğunluk bu iş özel sektöre terk edilirse, tıpkı Soma örneğinde olduğu gibi, aç gözlü işletmecilerin işçinin hayatını hiçe sayacağını söylemekte…

Nerden bakarsanız bakın, hayat damarı yerin altında olan bu şehir, kömür havzalarının ortasına kurulmuş yaşam alanlarıyla, şehir hüviyetinden uzaklaşmakta ve hayat daha da zorlaşmakta…
Göç vermekte, istihdam olanağı tükenmekte, çevresi kirlenmekte…

Kömür tozundan arındırdığınızda yeşille denizin buluştuğu yer olarak anabileceğiniz bu güzelim şehir, yaşam alanlarının hemen kenarındaki maden ocakları ile siyaha bürünmekte…

Denizin uçsuz bucaksız mavisi ile ormanın muhteşem yeşili arasına keskin bir bıçak gibi giren kömür tozu, ne denizin mavisini bırakmakta ne ormanın yeşilini…

İster devlet eliyle olsun, isterse özel sektör eliyle… Kömürün kim tarafından çıkarılacağından çok insana verilen değer, işçinin güvenliği ve çalışma şartları konuşulmalı…

Ve Zonguldak’ın kömürden kara olan kaderini değiştirmek için kafa yorulmalı.

Selam ile

Hüseyin Hatıl

Dikkat!

Yorum yapabilmek için üye girşi yapmanız gerekmektedir. Üye değilseniz hemen üye olun.

Üye Girişi Üye Ol