Bu haber kez okundu.

ÖĞRENCİNİN BAŞARISI NASIL ARTAR?

 Öğrenci başarısı, eğitim kurumlarının ve eğitimcilerin başarılarını belirleyen hakim bir ölçüt olarak kabul edilmektedir. Bu nedenle, eğitim kurumlarında en çok kullanılan kavramların başında öğrenci başarısı gelir.

Başarı öncelikle öğrencinin akademik hedeflerine ulaşması ve sağlıklı yaşam becerilerini kazanması adına, öğrencinin öz başarısını ifade eder. Okul, öğretmen, müfredat, ders araç-gereçleri, hatta öğrenci yeterlilikleri öğrenci başarısı ile ortak bir bileşkede ele alınır. Bu durum, dünyanın birçok ülkesinde de benzer özellikler gösterir.

Ne var ki; öğrenci başarısı ile ilgili doğru bilinen yanlışların başında, öğrenci başarısının bir sonuç olarak ele alınması gelmektedir. Oysa öğrenci başarısı sonuç değil, süreçtir ve süreçteki tüm değişkenlerin ortak bileşenidir.

Okul başarısında zekâ faktörü, sıkça söz edilen bir değişkendir.
Zeki anne ya da babanın çocuğunun da zeki olacağı, zeki olanların ise okul başarısının yüksek olacağı beklentisi, bilim çevrelerinde kabul gören görüşlerden birisidir. Çocuğun zekâsının anneden geçtiğini ileri süren bilim insanları da vardır. Genetik faktörlerin, öğrencilerin başarısında önemli bir etkiye sahip olduğu genel bir kabuldür.

Çocuğun öğrenme, sorun çözme ve yaratıcı düşünme gibi özellikleri IQ olarak tanımladığına göre; IQ seviyesi çok yüksek olmasına rağmen EQ (Duygusal zekâ) puanı düşük olan çocukların, akademik başarısının yüksek olmadığı da bir gerçektir.

Duygusal zekâ daha çok sebat etme, mücadele etme, duyguları etkili yönetme olarak tanımlanırsa, duygularını kontrol edebilen öğrencilerin daha avantajlı olduğu ortaya çıkmaktadır. Özellikle hedonizmi (haz merkezcilik) yok edebilen ve aklını kullanabilen çocuklar, bu aşamada başarıyı yakalamaktadır.

Öğrenci başarısının asıl belirleyicilerinin başında zekâ yer alsa da, duygusal farkındalık ve duyguları iyi yönetebilmek, hedeflere odaklanabilmek, yaşamında kaliteyi artıracak dinamiklere yönelebilmek önemli rol oynamaktadır.
Bu konuda yapılmış ilginç bir anket çalışması var;

TIMSS sınavlarında, önemli bir durum tespit edilmiştir. Bu sınav öncesinde öğrencilere 120 soruluk bir anket uygulanır. Bu anket, ayrıntılı ve sıkıcı sorulardan oluşmaktadır. Bazı öğrenciler, anketi özenle doldururken, bazı öğrencilerin eksik ve baştan savma doldurarak geçiştirdiği fark edilmiştir.

Erling Boe adındaki bir eğitim araştırmacısı, anket sonuçlarını ve matematik başarılarını karşılaştırdığında, ilginç sonuçlara ulaşmıştır. Anketi eksiksiz dolduran öğrencilerin matematik başarı testi yüksek, baştan savma ve eksik dolduranların ise matematik testi başarı seviyeleri düşüktür (Gladwell, 2015:201).

Anketi sabırla ve özenle dolduran öğrenciler; sebat etme, duygularını kontrol etme ve hedefe ulaşıncaya kadar engeller karşısında pes etmeme davranışını kazanan öğrenciler oldukları için, matematik testinde de aynı davranışı gösterip başarıyı yakalamışlardır.

Araştırma sonuçlarına dayanarak iki soru akla gelebilir:

IQ’su yüksek olan çocuklar, IQ’ları yüksek olduğu için mi duygularını daha etkili yönetmektedir?
Duygusal zekâsı yüksek olanlar, IQ seviyesi ne olursa olsun, duygularını daha iyi yönettikleri için mi akademik başarıları yüksek olmaktadır?
Elbette ki duygusal zekâsı yüksek olanların, akademik başarılarının da daha yüksek olduğu ileri sürülebilir.

Zekâ faktörünü incelerken Gardner’in Çoklu Zekâ Kuramı’ndan da bahsetmek gerekir.
Okulların öğrencileri kategorik hâle getirmede ve başarısızlık güdüsü yaratmada etkili olduğu görülmektedir. Ortaokul ya da lise öğrencisine, ‘Sende sayısal zekâ yok. Bu yüzden matematik ya da fizik dersinde başarısızsın’ demek, bir “şehir efsanesidir”.

Türkiye’deki ilkokul, ortaokul ve lise programında başarılı olmak için sayısal, sözel ya da dil zekâsına sahip olmak gerekmez. Müfredatın öğrenci seviyesi üzerinde olduğunu kabul etmemize rağmen, öğrencilerin fen-matematik alanındaki başarısızlığının altında aslında pek çok farklı etken bulunmaktadır.

Bu etkenlerin başında, öğrencilerin hazır bulunuşluk düzeylerindeki düşüklük ve alt öğrenmelerde yetersiz kazanımların olması gelmektedir. Bu sebeple de öğrencilerde üst öğrenmeler ortaya çıkamamaktadır.

Öğrenciler, dezavantajlı ailelerden ya da çevrelerden geliyorsa, bu sorun katlanarak artış göstermektedir. Anne ya da babanın farkındalığının yüksek olduğu, eğitsel bilince sahip olduğu, öğrenciye ekstra takviye yapıldığı durumlarda öğrenci başarısında bariz artış görülmektedir.
Fen-matematik alanlarında destek almayıp, alt öğrenmelerde zayıf öğrenciye ‘Sende sayısal düşünme becerisi yok’ demek, özel ders ve diğer takviyelerle desteklenen öğrenciye sun’i başarı yaratmak ve sayısalcı damgası vurmak ne kadar bilimseldir? Benzeri durum, dil öğretiminde de geçerlidir. TEOG’da yabancı dil alanında en başarılı öğrencilerin koleje giden öğrenciler olduğunu görüyoruz. Bu sonuca göre, kolej öğrencilerinin dilsel zekâları daha yüksek mi diyeceğiz?

Çocukların okul öncesi yaşantıları, akademik başarılarının önemli bir belirleyicisi midir? Okul öncesinde, ailenin çocuğuna okuma-yazma öğretmesi ya da temel matematik becerisi kazandırması, akademik başarıyı nasıl etkilemektedir?
Okul öncesinde çocuklara bazı temel kazanımların çok erken verilmeye başlanması, okul başarısında olumsuz bir etkiye sebep olabilir. Çünkü, çocuk öncelikle seviye üstü öğrenmelere maruz kaldığı için tükenmişlik yaşamakta ve öz güvenini kaybetme sorunuyla karşı karşıya kalmaktadır. Sürekli başarı beklentisinin işlendiği bir ailede yetişen öğrenci; kendi ilgi, istek ve kabiliyetlerinin farkına varamadan kendisine biçilen rolü oynamak zorunda bırakılmaktadır.

Çocuklara kazandırılması gereken temel beceriler neler?
Çocuklara aslen kazandırılması gereken en temel becerilerin başında dinleme becerisi gelmektedir.

Çocuğun seviyesine uygun bir öyküyü, örnek olayı, sabırla dinleme becerisini kazanmış olması gerekir. Bu beceri, aile tarafından kazandırılmalı ve okulun ilk yılından itibaren eğitim hayatında pekiştirilerek devam ettirilmelidir.
Bu aşamada ikinci olarak, dinlediğini anlama ve seviyesine uygun sözcüklerle ifade yeteneğinin gelişmesi sağlanmalıdır. Kelime dağarcığının gelişmesine katkı sağlayacak etkinlikler uygulanmalı ve somut kavramları rol-canlandırma ile özgün ifade etmesi adına uygulamalara yer verilmelidir.Türkçenin deyim ve atasözü zenginliği, somut ve soyut öğrenmelere transfer edilmelidir.
Üçüncü olarak, çocuğun bir yönergeyi takip ederek bir işi yapabilme, sonuçlandırma ve sorun çözme becerisini kazanması gerekir. Çünkü daha sonraki öğrenmelerin çoğunluğu yönerge takip etmeyi ve sonuçlandırmayı kapsamaktadır.
Dördüncü olarak, çocuğa aile ve okul yaşantısında yeterliliklerine göre sorumluluklar verilerek sorumluluk bilincini kazanması, özgüven duygusunu pekiştirmesi, birey olduğunu öğrenmesi sağlanmalıdır. Bu kazanımlar sonucunda çocuk, öz-kontrolünü sağlama ve öz yönetim gerçekleştirme davranışlarını kazanmada önemli bir yol kat etmiş olacağından, kendini kontrol etmesi ve yönlendirmesi daha kolaylaşacak ve bu durum alışkanlık hâline gelecektir. Bu öğrenmeler esnasında temizlik, beslenme gibi öz-bakım kazanımları ile kurallara uyma, paylaşma ve sorun çözme gibi sosyal yaşantıya dair becerileri de kazanmış olması beklenmektedir.
Okul başarısında önemli faktörlerinden bir diğeri ise, fiziksel ve bilişsel yeterlilikler
Çocuklar ilkokula geldiklerinde, genel olarak aynı yaş grubunda olmalarına rağmen, gelişim özelliklerinin farklılığından dolayı başarı düzeyleri arasında fark olması doğaldır. Bazıları sayısal öğrenmelerde daha iyi iken, bazıları sözel öğrenmelerde daha fazla başarı gösterir.

Konu hakkında literatürde “Matta etkisi” adı verilen bir durumdan söz edilmektedir. Matta etkisi, ismini Matta İncil’indeki ‘Yeni Ahit’ ayetinden almaktadır. Bu ayette: “Çünkü, kimde varsa ona daha çok verilecek ve o bolluk içinde olacak. Ancak; kimde yoksa, kendisinde olan da elinden alınacak” ifadesi bulunmaktadır. Bu ayetin meali: Daha da büyük başarılara ulaşacak olanlar, mevcut durumda başarılı olanlardır; bir diğer deyişle, kendilerine özel fırsatlar verilenlerdir. Okulda ve sporda en avantajlı olanlar yaşça büyük olanlar ve en fazla antrenör ya da öğretmen desteği sağlananlardır (Gladwell, 2015: 31).

Eğer 60 aylık çocukla 72 aylık çocuk aynı sınıfa kaydedilmiş ise, 68-72 aylık olanlar avantajlı, 60-67 aylık olanlar ise dezavantajlı olacaktır. Aynı zamanda, gelişim psikolojisi açısından, bu çocukların gelişimleri farklı olduğu gibi, öğrenme psikolojisi açısından yaşça küçük olanların bir üst öğrenmeye zorlanmakta oldukları söylenebilir.
Bu öğrenciler, yapılacak ortak sınavlarda çok az tam puan alacaklar ve/veya çoğu merkezi sınavlarda, kendilerinden beklenen başarıya ulaşamayacaklardır. Eğitim-öğretim yaşantıları ise sorunlu bir süreç ortaya çıkarabilir. 62 aylık olup da 72 aylık çocuklarla rekabet edebilecek öğrenciler elbette vardır. Ancak bu istisnai bir durumdur ve istisnalar, kaideyi bozmaz.

Peki, çocukların doğum aylarından kaynaklanan “Matta etkisi”ni yok etmek ya da asgari düzeye indirmek için ne yapmak gerekir? Bu aşamada; bir yılın 12 ayı üç eşit dilime ayrılarak sınıflar oluşturulabilir.

Örnek: 1A sınıfının (ocak-şubat-mart ve nisan) 1B sınıfının (mayıs-haziran, temmuz ve ağustos) 1C sınıfının da (eylül-ekim-kasım ve aralık) doğumlulardan oluşması hâlinde, öğrencileri avantajlı ve dezavantajlı kategorisine ayırmadan ve öğrenilmiş çaresizliğe fırsat vermeden, yeterlilikleri benzer seviyedeki grupların bir arada eğitilmesi mümkün olmaktadır.

Okul başarısında öğretmen ve aile iş birliği önemlidir
İlkokulda öğretmenler ve aileler birlikte öğrencilere sorumluluk bilincini geliştirme, ödev yapma, sözcük dağarcığını geliştirme, dinleme, sözlü ve yazılı olarak kendini ifade etme, yönerge takip etme, kurallara uyma ve zaman yönetimi becerilerini kazandırma konusunda senkronize ve işbirliği dâhilinde hareket ederek üst düzey bir kazanım belirlemelidirler.

Aynı zamanda, okul başarısı ile zaman yönetimi arasında anlamlı bir ilişki vardır. Genellikle okul başarısı yüksek olan öğrencilerin, etkili zaman yönetme becerilerine sahip olduğu görülmektedir. Okula zamanında gelmek, derslere devam etmek, ödevi zamanında teslim etmek, sınavda soruları zamanında cevaplandırmak, zaman yönetimi ile ilgilidir (Cemaloğlu ve Filiz, 2010: 3).

Okul öncesi, ilkokul, ortaokul ve liseyi de kapsayan eğitim dönemleri içerisinde, çocukların kelime dağarcığının önemli olduğunu daha önce ifade etmiştik. Bireyler, kelimelerle düşünür. Ne kadar çok kelime bilirse, o kadar ilginç şeyler düşünebilir ve ne kadar çok kelime bilirse düşündüğünü yazılı ya da sözlü olarak o kadar açık ve net ifade edebilir.

 Tüm eğitim kademelerinde, okuma becerilerini pekiştirecek temel okumaların ve kavramlara dayalı transferlerin yapılması son derece önemlidir. Bu aşamada, güçlü bir kelime rezervi kazandırılmış olmalıdır.
Çocuklara not tutma alışkanlığı kazandırılmalı
Öğrencilerin okul başarısında etkili rol oynayan diğer ögeler; not tutma, araştırma, tekrar ve öğrenilen bilgileri hayata transfer etme becerisidir. Öğretmenlerin ilkokuldan itibaren not tutma becerisini öğrenciye kazandırması gerekir. Tutulan notların doğruluğunu araştırma, kontrol etme ve ilişkilendirme öğrenmede kalıcılığı sağlar.

Kısa süreli ve düzenli tekrarlar, beyinde sinapsların uzamasına ve eski – yeni öğrenmelerin ilişkilendirilmesi ile de, kalıcı öğrenmelerin ortaya çıkmasına sebep olmaktadır. Bu aşamada, öğrenilenlerin hayata transfer edilmesi, hayatın bir parçası hâline dönüştürülmesi, bir sorunun çözümünde işe koşulması ve günlük yaşamda kullanılması anlama ve öteleme becerisinin kazanılmasında etkili olacaktır.

 Öğrenci, öğrendiği bilgileri başka sorunların çözümüne uyarladıkça üst düzey öğrenmelere yönelmeye başlayarak öğrendiklerini bir yaşam becerisi olarak kullanabilecektir. Böylece öğrenme, asıl hedefine ulaşmış olacaktır.
Öğrenmedeki etkili değişkenlerinden birisi de 10 000 saat kuralı
Öğrenmede etkili olan diğer değişkenlerden birisi de, “10 000 saat” kuralıdır. Gladwell (2015: 44), 10 000 saat kuralını, bir başarı kuralı olarak kabul etmektedir. Usta sanatçılar, bilim adamları ve sporcuların yaşantıları incelenirse, 10 000 saatin üzerinde çalıştıkları, işlerine odaklandıkları ve sonuçta kendilerine uygun yöntem ve tekniğe sahip oldukları görülmüştür.

Bilinçli, sistemli ve kurallı yapılan her çalışma okul başarısını da beraberinde getirmektedir. 10000 saat, aynı zamanda hedefe kilitlenmeyi de ifade etmektedir. Öğrenmede en etkili değişkenin kalıtımla getirilen zekâ olduğunu ifade etmemize rağmen, kalıtım tek başına etkili değildir.

Buna ek olarak;

İyi bir lider öğretmen,
İyi bir okul çevresi,
İyi bir aile
İyi bir materyal öğrenmenin paydaşlarını oluşturmaktadır.
Bu değişkenlerin bazıları ya da çoğunluğu beklentilerin altında ise, başarı yine de ortaya çıkabilmektedir. Çünkü başarının ana değişkenlerinden birisi de, öğrencinin yaşadığı sorunlar karşısında kullandığı sorun çözme stratejileridir. Etkili ve doğru strateji başarıyı; hatalı ve eksik strateji ise, başarısızlığı ortaya çıkarmaktadır.


Her çocuk öğrenebilir ve her çocuk kendi içerisinde, kendi parmak izi kadar özgün bir değerdir.
Sonuç olarak; Öğrenme üst üste konan tuğlaların bir yapıyı oluşturmasına benzer.
Okul öncesi eğitimde beceri, ilkokulda temel öğrenme ve beceri kazandırma, ortaokul ve lisede ise, öğrenilenlere sinerji katma şeklinde devam etmelidir.
Öğrencilerin duyuşsal sorunlarının çözümünde profesyonel destek sağlanmalı, kalıcı travmaların oluşması engellenmelidir.
Eğitimde karar vericiler; materyale ve fiziki mekânlara yatırım yapmadan önce, öğretmene yatırım yapmalıdır. Niteliği artan öğretmenin, üst düzey akademik başarıyı artırmada etkili rol oynayacağı unutulmamalıdır.
Ölçme değerlendirme ölçütleri yeniden değerlendirilmeli, yeni paradigmalar ileri sürülmelidir.
Öğretmen, öncelikle öğrenciyi tanımalıdır. Onların yeteneklerini, yaşamış olduğu ve yaşayacağı gelişim dönemi ve özelliklerini, onların kişilik ve ilgi gelişimlerini etkileyen çevresel koşulları bilmek ve anlamak zorundadır.
Lider öğretmen, öğrencinin nasıl düşündüğünü, problem çözdüğünü, öğrendiğini ve öğrenmeleri nelerin etkilediğini bilmek durumundadır (Yüksel, 2014: 209).

Akademik başarıda, öğrencilerin içsel güdülenmeleri, kendilerine kapasitelerine uygun hedef seçmeleri ve hedefe kilitlenmeleri, başarılı olmalarında önemli bir etkiye sahiptir. Tüm bunların üzerinde üst değerlere sahip olma, bu üst değerlerin okul dışı değişkenlerle benzerlik göstermesi, akran gruplarının olumlu eylemleri ve çalışmanın bir görev olarak değil de bir oyun olarak algılanması, okul başarısının ortaya çıkmasında etkili rol oynayabilir.

Kısa Bağlantı :  http://clss.link/1ResUI9

BU HABERLER DE İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR

Dikkat!

Yorum yapabilmek için üye girşi yapmanız gerekmektedir. Üye değilseniz hemen üye olun.

Üye Girişi Üye Ol

öğretmen, eğitim, haber, meb, kamu, e okul, öğretmenler, sendika, psikoloji, sağlık, ekonomi, kamuhaber, meb haber, öğretmen haber, eğitim haberleri, öğretmen sorunları, eğitim psikolojisi, milli eğitim, kamu haber