Bu haber kez okundu.

Neden bize sevmeyi öğretmediler ilk? Belki önce sevmeyi öğrensek sonra hiç kötü çocuk olmazdı !

Eğitim Öğretim

Türkiye’mizde genel kanı bir işte ya en iyi olacaksın yada başka bir iş bulacaksın. Bir çoğumuzun babası bizi karşısına almış ve söylemiş zamanında senin çerçeven belli. Ya okuyacaksın yada berberin yanında çırak, ya okuyacaksın yada babanla inşaatta çalışacak. Ve sonraları daha iyi anlar olmuşuz, tek yol okumak. Biz ilk okulda uslu, lisede haylaz çocuklardık. Her şey ve herkes hep toz pembe kalacak sandık. Ne zamanki anladık bize yalan söylemişler, kandırmışlar, işte o zaman uyandık. Bize hep olmazı öğretmişler. Hayal kurmayı değil, hayalci olmamayı öğütlemişler. İnsanları hep güvenilmez, yalancı, çıkarcı, kötü tanıtmışlar. Tanımadığın amcalarla konuşma demişler. Kapatmışız kendimizi korkmuşuz. Sonra zaman geçmiş yalnızlığı öğretmişler, ne kötü ne zor yalnız kalmak demişiz. Yanlış öğretmişler Arkadaş.21.yüzyılda yalnızlık, yalnız kalabilmek, yalnız yaşayabilmek özgürlüktür. Tanımadığın herkese gülümse, korkma sana zarar veremezler. Çünkü sırlarını bilmiyorlar…

Birçoğumuz ilk kez annesinin elini bırakıp girdi okulun bahçesine kimi ağladı, kimi kaçtı, kimiyse etrafta olan biteni anlamadan boş gözlerle baktı. Akrabaların çocuklarından sonra yeni bir kelime çıktı ortaya, okulda Arkadaş. Herkes kendini tanıttı, babasının ne iş yaptığını söyledi ve ilk gün bitti. Sonra harfler çıktı karşımıza, daha sonra sayılar. Teneffüslerde koşuşturmalar, kantinde simit ve ilkbaharda gelen dondurmaydı okulun tadı. Öğretmen kimi zaman öğüt verirdi, kimse anlamazdı neyi neden anlattığını. Sadece zil çalar ve herkes eve koşardı. Hiç bilmediğimiz kelimeler duyduk kötü çocuklardan. Sonra hiç bilmediğimiz kelimeler yüzünden kavga eder olduk. Sonra küfür yememek için küfür öğrendik.. Hayat bilgisi kolaydı, matematik zor. Hep korktuk okula gitmezsek, matematik bilmezsek sınıfta kalacaktık.Çocukta olsak insandık sorguladık. Neden böyle yaptılar? Biz hayvan değildik. Neden korkutarak öğrettiler birçok şeyi.. Sonra ingilizce geldi ve çabucak geri gitti hayatımızdan. Çünkü arkadaşlarımız gülerdi bize. Ne öz güven vardı, ne cesaret. İngilizce ile beraber fen bilgisi de geldi hayatımıza ve O hiç gitmedi. Fizik oldu kimya oldu biyoloji oldu. Ve anladık bizi leylekler getirmemişti. Yine ne kadar bilgisiz, ne kadar aptal olduğumuzu yüzümüze vurdu kötü çocuklar. Biz masumduk, utangaçtık, normaldik. 6 ve 7 oldu, sonra 8.sınıf. Hadi çalış dediler, sınav var. Nedense yıllardır bilmemize rağmen son yıl çalışmak zorundaydık.
Yoksa harçlık alamazdık..
İlkokul biterken üstü başı yırtık dilenciler kötü adamlar, sokak çocukları serseri, yabancılar tehlikeli, bizler küçük insanlardık.. Peki neredeydi Eğitim? İngilizce, Matematik, Türkçe hepsi tamam. Peki ya neden küçük bir çocukken bizlere öğretmediler kim ve ne olduğumuzu? Neden söylemediler o dilencinin yerinde olabileceğimizi, Neden bize insanı anlatmadılar. İnsan olmayı. Sevmek utanılacak bir şeydi. Neden bize sevmeyi öğretmediler ilk? Belki önce sevmeyi öğrensek sonra hiç kötü çocuk olmazdı !

 

www.sosyalmecra.org

BU HABERLER DE İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR

Dikkat!

Yorum yapabilmek için üye girşi yapmanız gerekmektedir. Üye değilseniz hemen üye olun.

Üye Girişi Üye Ol

öğretmen, eğitim, haber, meb, kamu, e okul, öğretmenler, sendika, psikoloji, sağlık, ekonomi, kamuhaber, meb haber, öğretmen haber, eğitim haberleri, öğretmen sorunları, eğitim psikolojisi, milli eğitim, kamu haber