Bu haber kez okundu.

“Kıyaslama yapmayalım” peki nasıl davranalım?

Kıyas çocuğun benliğine zarar veren en önemli olumsuz metotlardan biridir. Genelde kullanımı kolay olması, anne babanın öfkesini daha kolay atabilmesi, başka yolları bilmemesi ya da inanmaması çocuk eğitimde bu metodun sık kullanılmasına neden olmaktadır. Fakat çocuğu başkalarıyla kıyaslama metodunun ileride daha başka sıkıntılara neden olacağını bilmek gerekir. Kendine olan güveni zedelenecek, saygısı ve değer duygusu azalacak, öfke hali artacak, yaşam ve başarı motivasyonu düşecek, anne-babaya karşı olumsuz duyguları gelişecek ve birçok olumsuz durum daha sıralayabilirim.


Peki bu kadar da kötü mü kıyas? Hiç mi kullanmayacağız? Çok sık olmasa da kullanacağımız durumlar elbette olur. Ancak çocuğun bunu anlayacak yaşta olması gerekir. Özellikle 12 yaşından sonra uygun ortam da bir konunun anlaşılması ve örnek vermek için kullanılabilir. Örneğin çocuğunuza ondan beklediğiniz bir davranışı anlatmak istiyorsunuz diyelim.  Ders çalışmasını istiyorsunuz. Ama çokta oralı olmuyor. Uygun bir muhabbet ortamında çocuğunuza “Oğlum, başarılı olmak için düzenli çalışmalısın. Başarılı olanlara bir bak istersen. Hepsi programlı şekilde çalıştığı için başardı. Örneğin komşunun oğluna bak, dersine düzenli ve gerektiği kadar zaman ayırıyor. Ve bundan dolayı başarılı oluyor.” gibi.


Kıyaslama ya da örnek verirken çocuk suçlandığını hissetmemelidir. Ya da öfkeli bir ses tonuyla söylenmemelidir. Ve her an kıyas metodu kullanılmamalıdır.


Unutmayın ki her çocuğun mizacı birbirinden farklıdır. Birinde olan güzel davranışlar diğerinde olmayabilir. Diğerinde keşfedilmesi gereken başka güzellikler vardır. Bu nedenle dahi sürekli kıyas yapmak doğru değildir.


Kıyas yerine ne yapılmalıdır?


Unutmayın ki her çocuğun mizacı birbirinden farklıdır. Birinde olan güzel davranışlar diğerinde olamayabileceğini bilmelisiniz. Onda mutlaka keşfedilmesi gereken başka güzellikler vardır. Bu nedenle dahi sürekli kıyas yapmak doğru değildir.


Öncelikle çocukla, güç savaşına girmeden ve hızlı bir davranış değişikliği beklentisi olmadan iletişime geçmek gerekir.


Kıyas genelde istenilen bir davranışı anlatmak maksadıyla yapılır. “Bak oğlum şunun gibi ol, şunun gibi davran” şeklinde örnekler verilir. Bu nedenle çocukları en yakınları (kardeş, arkadaş) ile kıyaslamak yerine örneklerden ya da hikayelerden faydalanılabilir. Anne babalar örneklerini ya da hikayelerini zenginleştirmek için kitap okumaları faydalı olacaktır. Ya da isim vermeden olmuş olayları, tecrübelerini hikayeleştirilerek anlatabilirler. Burada ki amaç kıyaslamanın getireceği olumsuz tepkiyi olabildiğince en aza indirmektir.


Kıyas ihtiyacı çaresizlikten dolayı olabilir. O anda anne babalar öfkeleniyor ve hemen en yakınları ya da geçmişleriyle kıyaslama yoluna gidebiliyor. Bu durumda eğitimin uzun soluklu olduğunu hatırlayarak sakinliğini korumak zorundalar. (Konuyla ilgili yazı: Sakinliğimizi nasıl koruruz)


Bazen geçmişle kıyas yapılır. Bunun için şu kısa fıkrayla yazıyı sonlandırmak istiyorum.

“Abraham Lincoln senin yaşındayken” dedi babası oğluna,

“Okula gidebilmek için her gün 10 mil yürüyordu.”

“Gerçekten mi?” dedi çocuk ve ekledi: “Tamam fakat, O senin yaşındayken Başkandı!”

JOE CLARO

 

Kaynak: www.aktuelegitim.com

BU HABERLER DE İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR

Dikkat!

Yorum yapabilmek için üye girşi yapmanız gerekmektedir. Üye değilseniz hemen üye olun.

Üye Girişi Üye Ol

öğretmen, eğitim, haber, meb, kamu, e okul, öğretmenler, sendika, psikoloji, sağlık, ekonomi, kamuhaber, meb haber, öğretmen haber, eğitim haberleri, öğretmen sorunları, eğitim psikolojisi, milli eğitim, kamu haber