Bu haber kez okundu.

Çocuklarda Tırnak yeme alışkanlığı

Yazar: Psikiyatrist Prof. Dr. Sefa SAYGILI
Çocuklarda tırnak yeme bir takım korku, baskı, gerginlik ve duygusal çatışmalar sonucu ortaya çıkıyor. Çocukların neredeyse yarısında görülen tırnak yeme alışkanlığı, genellikle dört yaşında görülmeye başlıyor ve çoğu zaman da 12 yaşlarında sona eriyor.

Tırnak yeme alışkanlığına sebep olan durumları ve bu durumla karşılaşan ailelerin neler yapmaları gerektiğini Psikiyatrist Doç. Dr. Sefa Saygılı anlatıyor.

Tırnak yeme alışkanlığının kazanılmasında psikolojik etkenler yatıyor
Tırnak yeme, çocuklukta ve ergenlik çağında çok sık görülen bir alışkanlık. Genellikle dört yaşında görülmeye başlar. Çoğu zaman da 12 yaşlarında sona erer. Çocukların hemen hemen yarısında görülür. Çocuklarda tırnak yeme bir takım korku, baskı, gerginlik ve duygusal çatışmalar sonucu ortaya çıkar. Aile içinde aşırı baskılı ve otoriter bir eğitim uygulanması, çocuğun sürekli azarlanarak eleştirilmesi, kıskançlık, yetersiz ilgi ve sevgiyle sıkıntı ve gerginlik tırnak yemeye yol açan başlıca faktörler olarak sayılabilir. Anne-baba geçimsizlikleri ve problemleri de çocuklarda tırnak yeme gibi davranışlara sebep olur. Yine aile içinde tırnak yiyen birinin örnek alınması da bir faktördür.

Tırnak yeme; çocuğun, bulunduğu ortamı güvensiz bulduğuna işaret ediyor
Çocuk kendini yalnız hissedince, stresli ve sinirli olunca tırnaklarını kemirir. Bu, gerilimi ve sıkıntıyı yok etmenin bir sığınma şeklidir. Engelleri kıramayan çocuk, sevilmediğini, ilgi gösterilmediğini düşünerek, farklı tepki ve davranışlar içine girer. Yine istek ve duygularını dışa vuramayan veya çevresinden tepki ve ilgi alamayan çocuk, bunu yansıtmak amacıyla tırnak yiyebilir. Bu, onun ters bile olsa tepki beklediğini gösterme, çevreye mesaj yollama şeklidir. Tırnak yeme; evdeki gerginliklerin artması, uyuma güçlüğü, başarısızlık ve çekingenlik gibi faktörler sebebiyle artar.

Ne yapabilirsiniz?
3-4 yaşına kadar tırnak yiyen çocuklarda bu alışkanlığın anne-baba tarafından görmezlikten gelinmesi en uygun yoldur.
Çocuğun bu alışkanlığı edinmesinde ne gibi faktörlerin rol oynadığını araştırarak gerekli tedbirler alınmalıdır.
Korkutarak, ceza vererek yaklaşmak problemi büyütmekten başka işe yaramaz.
Alay etmek ve ad takmaktan da kaçınmalıdır.
Alışkanlık bozuklukları çocuğumuzun kontrolünün dışında durumlardır ve çocuk bunun için cezalandırılmamalıdır.
Anne-babanın sık kavga etmelerinden ve çocuklarda gerginlik, endişe meydana getirebilecek durumlardan kaçınmaları gerekir.
Küçük çocuklar endişe, korku verecek televizyon filmlerinden ve kavgalı olaylardan uzak tutulmalıdır.
Telkin ile tırnak yemenin zararları anlatılarak ikna yoluyla terk etmelerine gayret etmelidir.
Çocukların ilgisi başka yöne çekilmeli, ellerini kullanacağı meşguliyet ve oyunlar oynatılmalı, sevgi ile güven kazandırılmalıdır.
Tırnaklar uzayınca derin kesilerek yenmes
i zorlaştırılmalıdır.
Çocuğun koleksiyon yapmak, oyun oynamak, çeşitli meşguliyetlere katılmak gibi faaliyetlere teşviki yine faydalıdır.
Son olarak çocuğun kendine güven duyması sağlanmalıdır. Alışkanlığı bırakmak isteyen çocuğa güven verilirse daha çok çaba harcayabilir. Onu eleştirmek, kınamak gibi davranışlar çocukta ters teper.
Kısa Bağlantı :  http://clss.link/1KMedJM

 

BU HABERLER DE İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR

Dikkat!

Yorum yapabilmek için üye girşi yapmanız gerekmektedir. Üye değilseniz hemen üye olun.

Üye Girişi Üye Ol

öğretmen, eğitim, haber, meb, kamu, e okul, öğretmenler, sendika, psikoloji, sağlık, ekonomi, kamuhaber, meb haber, öğretmen haber, eğitim haberleri, öğretmen sorunları, eğitim psikolojisi, milli eğitim, kamu haber