Bu haber kez okundu.

"BEN!" YA DA "BİZ!" DİYEN İNSAN YETİŞTİRMEK ÇOCUĞUNUZA DEĞER VERMENİN İKİ TARZI
 
Ana baba olarak iki şeyin farkında olmanız önemlidir; bunlardan ilki çocuğunuzu gerçekten değerli biri görüp görmediğinizi bilmenizdir. İkincisi de, çocuğunuzu değerli gördüğünüzü çocuğa hissettirmeye önem vermenizdir.

Ailesinde kendine değer verildiğini hisseden çocuk hem bedensel hem de ruhsal olarak sağlıklı olarak gelişir. Asık suratlı ve öfkeli insanlar çocukken ailelerinde asık suratlı ve öfkeli analar babalar tarafından yetiştirilmiştir; çocukken içinde yetiştikleri ailede onlar kendilerini değerli hissetmemişlerdir. Kendileri şimdi ana baba olmuşlardır ve çocuklarına değer vermekten, değer verdiklerini göstermekten korkarlar. Niçin korkarlar? Çocuklarının şımarmasından korkarlar. Çocuğun şımarıp kendi başına buyruk, söz dinlemeyen biri olmasından korkarlar. Onun için ana baba olarak onlar şimdi çocuklarını uyurken öperler. “Yüz verme, şımarır!” ifadesi onlar için en temel terbiye ilkesidir.

Korkutarak, öfke ile, utandırarak çocuk yetiştirme korku kültürünün terbiye tarzıdır. Bu terbiye tarzının ürünü asık suratlı, bıkkın, soğuk, kaba, gergin, sürekli şikayet eden, kimseye güvenmeyen, kaygılı ve öfkeli insanlardır.

Gerçek şudur ki, bir insanın değeri diğer insanlarla ilişki içinde belirir. İlişki içindeki her bir insan evrende tek ve emsalsizdir. Elin beş parmağı gibi. Orta parmak daha uzun olabilir, ama daha değerli değildir. Diğerleri olmadan orta parmak kendi başına hiç bir işe yaramaz. Elin parmaklarının her biri kendine özgü bir değer taşır ve birlikte muhteşem bir ekip oluştururlar. Bu muhteşem ekibin bir üyesi olarak her bir parmak eşsiz ve değerlidir.

Çocuğunuza, “sen orta parmaksın, diğerlerinden daha uzun boylu, diğerlerinden daha değerlisin!” der, bu şekilde değer verirseniz, çocuk bencil, kendini beğenmiş biri olarak yetişir. Ama çocuğunuza, “ister serçe parmak, ister baş parmak, ister orta parmak ol, şahane bir ekip üyesisin, ekibin vazgeçilmez bir parçasısın, senin yerin doldurulmaz,” der, bu şekilde değer verirseniz, çocuk biz bilinci içinde, yaşamın bir ekip işi olduğunu anlamış güçlü bir şahsiyet olarak yetişir. Böyle yetiştirilen insanlar güler yüzlüdür, işlerini şevkle yaparlar, birbirleriyle ilişkilerinde güvenli ve kibar, yaşama bakışlarında umut ve şükür dolu olurlar.

Gününüz gönlünüzce olsun, sevgiler, saygılar

Doğan Cüceloğlu


BU HABERLER DE İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR

Dikkat!

Yorum yapabilmek için üye girşi yapmanız gerekmektedir. Üye değilseniz hemen üye olun.

Üye Girişi Üye Ol

öğretmen, eğitim, haber, meb, kamu, e okul, öğretmenler, sendika, psikoloji, sağlık, ekonomi, kamuhaber, meb haber, öğretmen haber, eğitim haberleri, öğretmen sorunları, eğitim psikolojisi, milli eğitim, kamu haber