Bu haber kez okundu.

 KARDEŞLER ARASI DÜNYAYA GELİŞ SIRASI VE ETKİLERİ

 

Çocukların yaşları büyüdükçe birbirleri ile olan ilişkilerinin, anne ve babalarıyla olandan daha yoğun ve etkili olduğu gözlemlenebilir. Kardeşler birbirlerini daha kolay bir biçimde anlar ve merak ettikleri her tür konuda yardımlaşırlar. Yapılan araştırmalara göre dünyaya geliş sırasının bazı önemli etkileri bulunmaktadır;

 

İlk Çocuk

 

İlk çocuk, diğer kardeşleri dünyaya gelinceye kadar anne ve babanın odak noktasıdır. Kardeşi doğana kadar ebeveynin ilgi ve sevgisini paylaşacağı kimse yoktur. Yeni doğanın, doğal olarak daha fazla ilgi ve şefkate ihtiyacı vardır. Bu da ilk çocuğun kendini bir süre yalnız hissetmesine sebep olabilir. Yapılan araştırmalara göre ilk doğan çocukların, sonradan gelen kardeşlerine göre dil puanlarının daha yüksek olduğu saptanmıştır. Bunun nedeni  anne ve babanın ilk doğan çocuğa daha fazla ilgili olması ve iletişim kurmasıdır. İlk çocuk ailenin örnek çocuğu olarak görüldüğünden anne ve babasının onayına çok fazla ihtiyaç duyar.  Anne ve baba ilk çocukla ilgili yoğun bir beklenti içerisindedir.

İlk çocuk başarılı olması ve sorumluluk alması için baskıya maruz kalır.  Büyük çocuklardan hem kendilerini kontrol edip başarılı olması istenir hem de diğer kardeşlerini koruması beklenir. Çoğunlukla ebeveynler küçük çocuğun yaptığı hatalardan, büyük çocuğu sorumlu tutabilir. Bu durum ilk doğan çocuğun çok fazla sorumluluk sahibi olduğunu göstermektedir. Aileler ilk doğan çocukta çıraklık dönemindedirler. İlk çocukları karşısında deneyimsiz oldukları için, onları daha fazla kısıtlar ve baskı yaparlar. İlk çocuk zamanla küçük kardeşine bu kadar baskı uygulanmadığının farkına varır ve büyük bir kırıklık yaşar.

 

Tek Çocuk

          

  Bağımlı, özdenetimi zayıf olan ve benmerkezci kişiler olarak algılanabilir. Toplumda tek çocukların şımarık olduğuna dair söylemler bulunmaktadır. Ancak yapılan araştırmalara göre tek çocuklarında olumlu ve başarılı kişiler oldukları saptanmıştır. Bu noktada anne ve babanın çocuk yetiştirme tutumları daha etkili olmaktadır. Tek çocuğun en büyük şanssızlığı, paylaşım ve yardımlaşma ortamından uzak büyümesidir. Ancak anne ve babanın destekleyici tutumu bu durumu kontrol altına alabilir ve çocuğa paylaşım ortamı sunulabilir. Ebeveynler tek çocuklara zenginleştirilmiş yakın çevre ortamı sunmalıdır.

 

 Ortanca Çocuk

 

Kendisinden güçlü ve yetenekli büyük kardeşi ile sevgi-ilginin odağı küçük kardeşinin arasında sıkışıp kalmıştır. Büyük kardeşin yönetici tavırlarına boyun eğmek ve küçük kardeşi sahiplenip ilgilenmek zorundadır. Abi-ablasına karşı saygılı olması, küçük kardeşinin sorumluluğunu alması istenir. Bütün bu sorunlar ortanca çocuğun başkaldırıcı-agresif yada karamsar özgüvensiz olmasına neden olabilir. Bu nedenle aileler mutlaka ortanca çocuğun duygularına karşı duyarlı ve ilgili olmalıdır.

 

Uzman Yazar : Delal Oğulmuş


BU HABERLER DE İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR

Dikkat!

Yorum yapabilmek için üye girşi yapmanız gerekmektedir. Üye değilseniz hemen üye olun.

Üye Girişi Üye Ol

öğretmen, eğitim, haber, meb, kamu, e okul, öğretmenler, sendika, psikoloji, sağlık, ekonomi, kamuhaber, meb haber, öğretmen haber, eğitim haberleri, öğretmen sorunları, eğitim psikolojisi, milli eğitim, kamu haber