Bu haber kez okundu.

Eğitimi düzeltmek mi istiyorsun? İşe öğretmenlerden başla
Herkes, ‘Eğitimi düzeltmek lazım’ diye konuşuyor ama ne demek ‘Eğitimi düzeltmek’ bu konuda aramızda bir anlaşma olması lazım.

 

 

Bana göre, ‘düzgün eğitim’ şu demek: Nasıl ailelerden geliyor olurlarsa olsunlar bütün çocukların eşit doğduğu varsayımından hareket eden ve onların doğumdaki bu eşitliğini okuldaki ilk 12 yıllarının sonunda mümkün olduğunca muhafaza eden sistem.
Tabii bu eşitliği, sefalette, yani en az bilgi düzeyinde değil dünyayla rekabet eder, hatta dünyanın ilk onu arasına girer bir bilgi/eğitim seviyesinde gerçekleştirmek.
Bu varsayım, hiçbir çocuğun eğer yeterince ilgi gösterilirse okulda başarısız olmayacağını, belli bir ortalamayı mutlaka tutturabilecek kapasiteye sahip olduğunu doğal olarak içerir.
İlk sekiz yılın sonunda çocuklar arasında elbette farklar olacaktır ama matematik, fen ve dili kullanma becerisi gibi temel alanlarda bu fark yüzde 10-15’i aşmamalıdır.
Bilen biliyor, bizim mevcut sistemimizin tam tersini söylüyorum burada. Türkiye’de lise mezunları arasındaki eşitsizlik öyle büyük boyutta ve biz bilmeden bu eşitsizliği öyle çok alkışlıyoruz ki, şimdi ‘eşitlik’ dediğimde, özellikle Milli Eğitim Bakanlığı’nın o kelimeye boş gözlerle baktığını tahmin etmem zor değil.
Dünyanın en iyisi kabul edilen ve uzun yıllardır da bu tahtını koruyan Finlandiya’nın eğitim sistemi tam da böyle bir sistem işte. Bundan aşağı yukarı 40 yıl önce gerçekleştirilen bir reformun sonunda doğmuş Finlandiya’nın eğitim sistemi.
Sistem, çocukların neredeyse doğdukları andan itibaren ‘öğrendikleri’ varsayımı üzerine kurulu. O yüzden her doğumdan sonra ailelere bir kitap veriliyor.
Ülkede 8 aylıktan itibaren bütün çocuklar için ‘Günlük bakım merkezleri’ var. Bunlar bizim anladığımız ‘kreş’ler değil; çalışan anne-babaların çocuklarını bırakıp gidecekleri. Buralarda oyunlar oynuyor bebekler, çocuklar. Ve sistemin felsefesinde ‘eğitmek’ yok; çocuklar daha bebeklikten itibaren ‘öğrenmeyi öğreniyor’lar. Okul öncesi eğitim zorunlu değil ama okullaşma oranı yüzde 100.
Okul çağı orada beş yaşında değil, yedi yaşında başlıyor. 9 yıllık zorunlu eğitimden geçiyor bütün çocuklar. Bu dokuz yılın ilk altı yılında hiçbir sınav yapılmıyor; çocuklar hiçbir biçimde akademik anlamda ölçülmüyor.
Özel okul yok gibi bir şey, var olanların da fiyatları sıkı denetim altında. Eğitim ücretsiz. Okulların öğrencileri başarılarına göre kabul etmesi yasak. Herkes evine en yakın okula gidiyor. (Evde eğitime izin var ama çok ender görülen bir şey.) Çocuklar daha ‘akıllı’ veya değil, aynı sınıfta okuyorlar, özel çocuklara özel muamele yok.
Bütün öğretmenler üniversiteden ‘master’ derecesine sahip. Öğretmenlik, ülkede doktorluk ve avukatlıkla eş prestije sahip bir meslek ve öğretmen olmak çok zor. 15 yıllık bir lise öğretmeni, kendisiyle aynı eğitime sahip ama öğretmen olmayanlara göre yüzde 102 daha fazla para kazanıyor. Öğretmenlere maaşları dışında hiçbir ek ödeme yapılmıyor.

 (İsmet Berkan/ Hürriyet)yazının devamı için tıklayınız
BU HABERLER DE İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR

Dikkat!

Yorum yapabilmek için üye girşi yapmanız gerekmektedir. Üye değilseniz hemen üye olun.

Üye Girişi Üye Ol

Avatar
yeliz 10 ay önce

eğitimin aksayan yönü sadece öğretmen, tüm bu sistemdeki hataların sorumlusu da öğretmen, hep öğretmen. sistemde kimse öğretmenlere danışarak bir uygulamaya gitmiyor kendi kararlarınca böyle yapalım deyip yapıyorlar sonra işe öğretmenden başlayalım. oldu canım tabi ne demek. tövbe yarabbim.

öğretmen, eğitim, haber, meb, kamu, e okul, öğretmenler, sendika, psikoloji, sağlık, ekonomi, kamuhaber, meb haber, öğretmen haber, eğitim haberleri, öğretmen sorunları, eğitim psikolojisi, milli eğitim, kamu haber